Κλείστε Δοκιμαστικό
2 δοκιμαστικές συνεδρίες, για όλα τα προγράμματα* *Εξαιρείται η υπηρεσία αξιολόγησης

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΩΣΕΙΣ

Οι ιοί της γρίπης μεταδίδονται με δύο τρόπους:

1. Ο πρώτος είναι διαμέσου σταγονιδίων που εκπέμπονται όταν βήχει ή φταρνίζεται ένα άτομο που έχει ήδη τη γρίπη.

2. Ο δεύτερος είναι όταν αγγίζουμε επιφάνειες (συμπεριλαμβανομένων και των χεριών) στις οποίες υπάρχει ο ιός και στη συνέχεια με τα χέρια που φέρουν τον ιό αγγίζουμε το στόμα, τη μύτη ή τα μάτια.


Προληπτικά μέτρα που μπορεί να λάβει κανείς;
Μέχρι σήμερα, ο κύριος τρόπος για να προστατευθεί κανείς από τη γρίπη είναι ο έγκαιρος εμβολιασμός. Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον αντιγριπικό εμβολιασμό, που είναι το κύριο μέτρο πρόληψης για την γρίπη.
O εμβολιασμός πρέπει να επαναλαμβάνεται, κάθε χρόνο, γιατί η ανοσία που αφήνει το εμβόλιο εξασθενεί μετά από 6 μήνες περίπου, επομένως δεν υπάρχει προστασία εναντίον της γρίπης την επόμενη περίοδο.

Η τήρηση βασικών κανόνων υγιεινής είναι ένας αρκετά αποτελεσματικός τρόπος για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε, ώστε να προστατευτούμε αποτελεσματικά: υγιεινότερος τρόπος ζωής, συστηματική προσωπική υγιεινή, αποφυγή ακραίων διαιτών που αποδυναμώνουν τον οργανισμό, σωστή διατροφή με έμφαση στις τροφές που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. 

Ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές για να περιορίσετε τον κίνδυνο των ιώσεων.

Για το λόγο αυτό:

•   Αποφύγετε στενή επαφή με άλλα άτομα

•Αποφύγετε να έρχεστε σε επαφή με άτομα που είναι άρρωστα.

•   Κρατήστε απόσταση από τους άλλους όταν είστε εσείς άρρωστοι για να τους προφυλάξετε.

•   Μείνετε στο σπίτι σας όταν είστε άρρωστοι και αποφύγετε να πηγαίνετε στη δουλειά σας, στο σχολείο, σε συναθροίσεις οικογενειακές ή κοινωνικές.

•   Καλύψτε το στόμα σας και τη μύτη σας με χαρτομάντιλο όταν βήχετε ή φταρνίζεστε.

•   Πλένετε συχνά τα χέρια σας ειδικά όταν επιστρέφετε σπίτι από δημόσιους χώρους. Το συχνό πλύσιμο μειώνει σημαντικά την διασπορά των ιών.

•   Καθαρίστε τους χώρους που φιλοξενούν τα πιο πολλά μικρόβια στο σπίτι.

•   Αλλάζετε συχνά τις πετσέτες χεριών. Χρησιμοποιώντας μια κοινή πετσέτα, μπορεί να περάσουν τα μικρόβια από το ένα άτομο στο άλλο.

•   Αποφύγετε επίσης να πιάνετε τα μάτια σας, τη μύτη σας ή το στόμα σας.

•   Κοιμηθείτε αρκετά. Το να μην κοιμάστε αρκετά θα επηρεάσετε αρνητικά το ανοσοποιητικό σας σύστημα, κάνοντας σας ευάλωτους στα κρυολογήματα και τους ιούς της γρίπης

.•   Οι ιοί της γρίπης συχνά μεταδίδονται όταν κάποιος αγγίζει αντικείμενα και επιφάνειες που έχουν μολυνθεί και στη συνέχεια πιάνει τα μάτια του, τη μύτη ή το στόμα του.


•  Γυμναστείτε συστηματικά. Η άσκηση προστατεύει από τη γρίπη και τις άλλες ιώσεις κάνοντας το ανοσοποιητικό σύστημα πιο αποτελεσματικό, σύμφωνα με μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου Chosun της Νότιας Κορέας η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports. Η μελέτη έγινε σε ποντίκια αλλά οι ερευνητές πιστεύουν ότι το ίδιο ισχύει και στον άνθρωπο. Το ανοσοποιητικό σύστημα αμύνεται στις επιθέσεις των βακτηρίων και των ιών, ενεργοποιώντας διάφορα κύτταρά του. Ορισμένα από αυτά τα κύτταρα όμως προκαλούν φλεγμονή η οποία μπορεί να βγει εκτός ελέγχου και δημιουργούνται βλάβες σε ορισμένους ιστούς.
Οι επιστήμονες εξετάζουν χρόνια τώρα τη διαδικασία της φλεγμονής και έχουν βρει ότι τα κύτταρα του σωματικού λίπους παράγουν ουσίες που την ευνοούν. Αυτές οι ουσίες παράγονται από τα λιποκύτταρα όταν το σώμα δέχεται επίθεση μικροβίων και το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει μειωμένη αντίσταση.

•   Πάρτε τις βιταμίνες σας. Βρείτε ένα καλό πολυβιταμινούχο σκεύασμα για σας και την οικογένεια σας, ειδικά αν δεν τρώτε τόσο υγιεινά όσο θα έπρεπε.

•   Μείνετε δραστήριος. Η τακτική άσκηση, η ιδιαίτερα έντονη άσκηση, διατηρεί το σώμα σας υγιές και αντισταθμίζει τον σύγχρονο καθιστικό τρόπο ζωής. Αν γυμνάζεστε τακτικά έχετε μικρότερες πιθανότητες να αρρωστήσετε, αφενός μεν γιατί μειώνετε τα επίπεδα του στρες στον οργανισμό σας και αφετέρου γιατί δυναμώνετε το ανοσοποιητικό σας

.•   Να τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά. Τα λαχανικά και τα φρούτα είναι εργοστάσια υγιεινής διατροφής.
Σε κάθε περίπτωση, ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσει ένας οργανισμός τις διάφορες μορφές εποχικής γρίπης είναι η πλήρης και ισορροπημένη διατροφή. Για πρόληψη και αντιμετώπιση της γρίπης και του κρυολογήματος διάφορα τρόφιμα προσφέρουν ένα πλούσιο οπλοστάσιο ισχυρών παραγόντων που θωρακίζουν το σύστημα άμυνας μας. Τα τρόφιμα που διαλέγουμε να τρώμε κάθε μέρα σε συνδυασμό με τα εμβόλια, την ξεκούραση, τον καλό ύπνο και την τακτική σωματική άσκηση είναι ασπίδες προστασίας από τη γρίπη και άλλες σοβαρές ασθένειες. 

Ποιές τροφές μας προστατεύουν από τις ιώσεις;

Αρχικά θα πρέπει να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα με τροφές πλούσιες σε συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά.
1. Αβγό: πηγή πρωτεϊνών, από τις οποίες φτιάχνονται τα αντισώματα, βιταμινών Α και Β, ψευδαργύρου και DHA, ω-3 λιπαρού οξέος απαραίτητου για την ανοσοπροστασία των νευρικών κυττάρων.

2. Ακτινίδιο, βατόμουρα, λεμόνι, πορτοκάλι: πλούσια σε αντιοξειδωτικά και βιταμίνη C. Η βιταμίνη C βοηθά στην απορρόφηση σιδήρου και ψευδαργύρου, στοιχείων με ρόλο-«κλειδί» στην καταπολέμηση των ιών.

3. Ανανάς και παπάγια (φρέσκα): περιέχουν σημαντικά ενεργά ένζυμα, βρωμελίνη και παπαΐνη αντίστοιχα, με αντιφλεγμονώδεις και αντιικές ιδιότητες, καθώς και βιταμίνες Β που ενισχύουν το ανοσοποιητικό.

4. Βερίκοκα, καρότα, κολοκύθες, μάγκο: πλούσια σε καροτένια, προβιταμίνη Α και άλλα φυτοθρεπτικά. Θρέφουν τα επιθηλιακά κύτταρα δέρματος και ρινικών βλεννογόνων, ενισχύοντας και προστατεύοντας έτσι τα τοιχώματα των φυσικών φίλτρων της αναπνευστικής οδού, από όπου προσπαθούν να εισβάλουν οι ιοί.

5. Γιαούρτι παραδοσιακό, ξινόγαλο και κεφίρ: τα «φιλικά» βακτήρια τους (προβιοτικά) συμβάλλουν στην εξισορρόπηση της μικροβιακής χλωρίδας, επομένως και στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου.

6. Κοτόσουπα: μεταβάλλει τη δράση των λευκών αιμοσφαιρίων, λειτουργεί σαν αντιβιοτικό, προκαλεί αντισηψία, διαλύει τη βλέννα, περιορίζει τις εκκρίσεις των βλεννογόνων, καταπραΰνει τα συμπτώματα της γρίπης.

7. Κρεμμύδια, πράσα, μήλα: περιέχουν κουερσετίνη, ένα φλαβονοειδές με ισχυρή αντιική, αντιαλλεργική και αντιφλεγμονώδη δράση, που προστατεύει βλεννογόνους και πνεύμονες. Υψηλότερα ποσά κουερσετίνης ανευρίσκονται στα κόκκινα κρεμμύδια.

8. Μυρωδικά και βότανα: όλα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, ιδίως όμως η ρίγανη, ο κρόκος Κοζάνης και το τσάι, καθώς και σε ουσίες με άμεση και έμμεση δράση κατά των ιών.

9. Πιπεριές κόκκινες και πορτοκαλί: περιέχουν ένα ισχυρό κοκτέιλ ουσιών, όπως βιταμίνη C, β-καροτίνη, πιπερόλη και καψαϊκίνη, που δρουν αντιοξειδωτικά και αντιικά, κινητοποιώντας τα μακροφάγα κύτταρα να «καταβροχθίσουν» τους παθογόνους ιούς-εισβολείς.

10. Ρέγκα, σαρδέλες, σκουμπρί, στρείδια: καλές πηγές πρωτεϊνών, ω-3 λιπαρών, ψευδαργύρου και συνενζύμου Q-10. Η παραμικρή έλλειψη ψευδαργύρου ή Q-10 αποδυναμώνει τα κύτταρα Τ του ανοσοποιητικού και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές δυσλειτουργίες.

11. Σκόρδο: αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα φυσικό αντιβιοτικό. Χάρη στην ουσία αλλισίνη που περιέχει, καταπολεμά ιούς και βακτήρια σε χρόνο μηδέν, αρκεί να καταναλωθεί ωμό ή ελάχιστα μαγειρεμένο.

12. Σταφίδες κορινθιακές: έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, σίδηρο και βιταμίνη C σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ξερά φρούτα αλλά και από το σπανάκι, που επίσης «στηρίζει» το ανοσοποιητικό.

13. Φύκια (σπιρουλίνα, χλωρέλλα κ.ά.): περιέχουν πληθώρα θρεπτικών συστατικών («super foods»), αυξάνουν τη δραστικότητα των λευκοκυττάρων, βοηθούν στην αποβολή ιών και τοξικών από τον οργανισμό.
Και φυσικά καταναλώνετε άφθονη ποσότητα νερού για να μειώσετε τον κίνδυνο πρόκλησης αφυδάτωσης, ειδικότερα σε εμπύρετη κατάσταση όπου η απώλεια υγρών από το σώμα μας είναι αυξημένη. Το νερό αποτελεί ένα ζωτικό συστατικό, επειδή είναι βασικό δομικό συστατικό όλων των κυττάρων του οργανισμού. Φαίνεται, όμως, ότι η επαρκής πρόσληψή του βελτιώνει σημαντικά και την εν γένει αμυντική λειτουργία του οργανισμού μας, καθώς διατηρεί την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών, ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος και βοηθά να αποβάλλουμε τις άχρηστες ουσίες που μεταβολίζονται στο σώμα μας.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΘΛΗΤΗ ΑΝΤΟΧΗΣ: ΔΩΡΟ Η ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

Έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα blogs (και υποστηρίζεται από διεθνή επιστημονικά δεδομένα και οδηγίες), ότι η άσκηση είναι ευεργετική για την υγεία του ανθρώπου. «Ανεβάζει» το καρδιαγγειακό σύστημα σε άλλο επίπεδο και «πολεμάει» παθήσεις όπως αρτηριακή υπέρταση, λιπιδαιμία, σάκχαρο κ.ά.

   Παρ’ όλα τα ανωτέρω, στο Ιατρείο μας έρχονται για παρακολούθηση, αθλητές αντοχής υψηλού επιπέδου: δρομείς, μαραθωνοδρόμοι, αθλητές του τρίαθλου με πολλές – πολλές ώρες προπόνησης ημερησίως (επαγγελματίες και ερασιτέχνες). Σε υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο αρκετών από αυτούς, βρίσκουμε μεγάλη καρδιά με χαμηλή συσταλτικότητα:

ενώ η διάμετρός της καρδιάς φθάνει φυσιολογικά τα 5.4 εκατοστά, οι προαναφερθέντες αθλητές έχουν διάμετρο έως 5.7 – 5.8 εκατοστά (πάνω από 6 εκατοστά σκεφτόμαστε την διατατική μυοκαρδιοπάθεια, που είναι επικίνδυνη νόσος). Η συσταλτικότητα της καρδιάς που φυσιολογικά είναι περίπου 60 – 70%, σε αυτούς τους αθλητές φθάνει και το 55%. Επίσης βρίσκουμε και έκτακτες συστολές (ένα είδος αρρυθμίας).

   Το ερώτημα λοιπόν είναι αν αυτές οι αλλαγές στην καρδιά των άνω αθλητών είναι φυσιολογικές (και επιδιωκόμενες) ή αν πρέπει να μας ανησυχούν. Εδώ υπάρχουν δύο διαφορετικές απόψεις:

●η μία άποψη δέχεται ότι η καρδιά αυτή είναι μία φυσιολογική προσαρμογή στην έντονη άθληση και ότι η χαμηλή συσταλτικότητα αρκεί για να «σπρώξει» το αίμα προς τα εμπρός, προς το αγγειακό σύστημα. Όπως ένα αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού και ισχύος δεν χρειάζεται να φθάσει στο τέρμα απόδοσης για να προπορευθεί από ένα μικρότερο αυτοκίνητο χαμηλότερης ισχύος και δύναμης. Χρησιμοποιεί δηλαδή τον κινητήρα του σε χαμηλές στροφές επιτυγχάνοντας αξιοπρεπείς αποδόσεις, έτσι έχει ρίξει και η γυμνασμένη καρδιά την απόδοσή της λόγω ισχυροποίησής της.

●η άλλη άποψη (και πιο αποδεκτή) υποστηρίζει ότι αυτές οι αλλαγές στην καρδιά των υπεραθλητών είναι ζημιογόνες για τον οργανισμό τους: υπάρχουν δεδομένα που έχουν βρει (με μαγνητική τομογραφία) αντικατάσταση του χρήσιμου καρδιακού μυός από ίνωση, ενώ στο αίμα των υπεραθλητών ανιχνεύονται ουσίες που προκύπτουν από μία καρδιά μετά από έμφραγμα – μυοκαρδιακά ένζυμα. Οι αθλητές αυτοί επίσης έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης αρρυθμιών όπως κολπική μαρμαρυγή (www.tirodimos.gr), ή και επικίνδυνων κοιλιακών αρρυθμιών.

   Ποια στάση πρέπει να κρατήσει ο καρδιολόγος απέναντι στις άνω απόψεις; από σύμφωνες γνώμες των ειδικών (consensus) ο καρδιολόγος πρέπει να παρακολουθεί τακτικά την καρδιά του αθλητή και αν αυτή αρχίσει να ξεφεύγει από τα όρια μεγέθους, συστολής, αρρυθμιών κλπ., μπορεί να συστήσει στον αθλητή είτε περιορισμό της προπόνησης ή και διακοπή αυτής για ένα διάστημα (detraining).

Ηλίας ΤυροδήμοςΚαρδιολόγος,
Επίκ. Καθηγητής Iατρικής Α.Π.Θ.
www.tirodimos.gr

H ΜΕΘΟΔΟΣ PILATES ΚΑΙ Η ΝΟΣΟΣ PARKINSON

Μελέτες έχουν αποδείξει πως η μέθοδος ασκήσεων Pilates , όπως και κάποιοι άλλοι τρόποι άσκησης, μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά τους πάσχοντες από προοδευτικώς εξελισσόμενες ασθένειες, όπως η νόσος του Parkinson. 

Οι συγκεκριμένοι ασθενείς οδηγούνται σε αδυναμία των μυών, δυσκαμψία στις αρθρώσεις, σε αδυναμία βάδισης και σε ελλιπής ισορροπία. 

Κατά την πάροδο του χρόνου, εκτός από το αίσθημα ευεξίας που θα νιώθει ο ασθενής, επιτυγχάνεται βελτίωση της δύναμης των μυών και των οστών. H μέθοδος Pilates θα προσφέρει τις κατάλληλες ισομετρικές ασκήσεις ενδυνάμωσης και θα εξελίξει το εύρος κίνησης στα κάτω και πάνω άκρα του ασθενούς.

Ο ασθενής αποκτά υγιής αρθρώσεις και βελτιώνεται ο μηχανισμός αναπνοής, ωφελώντας την πέψη και την κυκλοφορία του αίματος.

Ως επί το πλείστον η μέθοδος Pilates οδηγεί στην καλύτερη στάση του σώματος και στην ευλυγισία των μυών. Αναπόφευκτα ο ασθενής αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα δυσκαμψίας, οπότε μεγάλο μέρος από το ασκησιολόγιο της μεθόδου, στοχεύει σ’ αυτό.

Η ασθένεια του Parkinson μπορεί να επιβραδυνθεί μόνο με την καλύτερη σωματική, ψυχική και νοητική υγεία. Ο ασθενής μπορεί να φτάσει στο σημείο να γίνει ανεξάρτητος και να αυτοεξυπηρετείται, αρκεί να εφαρμόσει όσο το δυνατόν νωρίτερα, εξατομικευμένες ασκήσεις.

Το μόνο εμπόδιο που μπορεί να υπάρχει κατά την διαδικασία βελτίωσης της καθημερινότητας του ασθενούς, είναι η χορηγία των φαρμάκων.  Όσο σημαντική μπορεί να είναι η λήψη φαρμάκων , άλλο τόσο και ίσως περισσότερο θα πρέπει να είναι και η άσκηση, με την μέθοδο του Pilates. Φυσικά αυτό θα γίνει με την παράλληλη συμβουλή και συγκατάθεση του γιατρού.

της Μαριάννας Προβατίδου

Άσκηση γυμναστική

ΠΩΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Στα επόμενα 2 λεπτά θα μάθεις:

– Ποιες δυσκολίες κρύβει η άσκηση
– Πώς θα καταφέρεις να την εντάξεις στη ζωή σου


Σίγουρα οι έρευνες που υποστηρίζουν ότι η άσκηση είναι απαραίτητη για την ψυχική και σωματική σου υγεία είναι πολλές. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να εντάξουμε την άσκηση στην καθημερινή μας ρουτίνα. Μία νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Neuropsychologia προσπαθεί να ανακαλύψει τον λόγο πίσω από αυτό. Δεν θα έπρεπε να είναι ευκολότερο να υιοθετήσουμε μία συνήθεια που είναι τόσο καλή για εμάς;

Οι απαντήσεις της έρευνας εστιάζουν στο τι είναι αυτό που μας κρατάει πίσω. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η επιλογή ενεργητικών δραστηριοτήτων έναντι καθιστικών απαιτεί περισσότερη σκέψη. Ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να περνά καλύτερα όταν είμαστε ξαπλωμένοι στον καναπέ από ό,τι όταν τρέχουμε στον διάδρομο ή στο πάρκο.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχεις κάποιες ρουτίνες που σε κρατούν ενεργό, ακόμα κι όταν ο εγκέφαλός σου είναι ήδη κουρασμένος και θα προτιμούσε τη χαλάρωση, πολύ απλά γιατί θα επωφεληθεί σημαντικά αν του επιβάλεις την άσκηση. Ακόμα και οι πολύ απλές κινήσεις θα σε απαλλάξουν από το στρες και θα βελτιώσουν τη διάθεσή σου.

Βάλε την άσκηση στη ζωή σου

Ακολούθησε τα παρακάτω μικροβήματα για να εντάξεις αποτελεσματικά την άσκηση στη ζωή σου.

1.Επίλεξε μία συνηθισμένη καθιστική δραστηριότητα της ρουτίνας σου και αντικατάστησέ την με μία πιο ενεργητική επιλογή

Ένα μεγάλο στοίχημα για την καθημερινή άσκηση είναι να τη συνδέσεις με μία ήδη οικεία συνήθεια. Μπορεί να παίρνεις το ασανσέρ για να πας στο γραφείο σου, να χρησιμοποιείς τις πιο κοντινές στάσεις των μέσων μεταφοράς για να πας στη δουλειά σου ή να στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη κάθε πρωί που πλένεις τα δόντια σου. Αντί για το ασανσέρ, ανέβα με τις σκάλες, αντί να επιλέξεις την κοντινότερη στάση, περπάτα λίγο μέχρι την επόμενη, αντί να στέκεσαι, κάνε βόλτες μέσα στο σπίτι καθώς πλένεις τα δόντια σου. Μικρές αλλαγές σαν κι αυτές είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να εντάξεις την άσκηση στην καθημερινή σου ρουτίνα χωρίς να μεταβάλλεις ουσιαστικά τη ζωή σου. Ακριβώς επειδή είναι συνδεδεμένες με τις καθημερινές σου συνήθειες, θα είναι πιο εύκολο να τις υιοθετήσεις.

2.Όρισε το πιο στρεσογόνο και εκνευριστικό κομμάτι της εβδομάδας σου και ασκήσου ακριβώς μετά από αυτό

Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα εβδομαδιαίο meeting, ένα πολύ δύσκολο project, ακόμα και ένα συνηθισμένο τηλεφώνημα. Απλά όρισε ένα χρονικό σημείο κορύφωσης του στρες μέσα στην εβδομάδα σου. Στη συνέχεια, αφοσιώσου σε κάποιο είδος σωματικής δραστηριότητας. Ανάλογα με τη χρονική στιγμή και το μέρος όπου βρίσκεσαι, αυτή η δραστηριότητα θα μπορούσε να είναι τόσο ο γύρος του τετραγώνου όσο μία προπόνηση στο γυμναστήριο. Όποια κι αν είναι η δραστηριότητα, θα λειτουργήσει ευεργετικά για το στρες σου και θα σε βοηθήσει να μειώσεις τα επίπεδά του.

3.Γυμνάσου καθώς βλέπεις τηλεόραση

Μπορείς ταυτόχρονα να υποκύψεις στην επιθυμία σου να κάνεις κάτι χαλαρωτικό και να αντισταθείς στην τεμπελιά. Υπάρχουν άπειρες ασκήσεις να κάνεις ενώ κάθεσαι ή είσαι ξαπλωμένος παρακολουθώντας μία εκπομπή, ειδικά ασκήσεις pilates για τα πόδια που δεν απαιτούν να κινήσεις το πάνω μέρος του σώματος ώστε να σταματήσεις να παρακολουθείς την αγαπημένη σου σειρά. Και φυσικά υπάρχουν πολλά video με σαφείς οδηγίες για να ξεκινήσεις. Κάθε φορά, λοιπόν, που αποφασίζεις να δεις τηλεόραση για μία ώρα, αφιέρωσε τα πρώτα 20 λεπτά στην άσκηση. 

Ο εγκέφαλός σου θα επωφεληθεί σημαντικά αν του επιβάλεις την άσκηση. Θα ανακαλύψεις ότι ακόμα και οι πολύ απλές κινήσεις θα σε απαλλάξουν από το στρες και θα βελτιώσουν τη διάθεσή σου.

aids

1Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS

1. Τι είναι ο HIV;

Ο HIV (Human Immunodefiency Virus) είναι ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και προκαλεί το σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (Acquired Immune Deficiency Syndrome – AIDS). Η λοίμωξη από τον HIV αποτελεί μια χρόνια ασθένεια. Kύτταρα-στόχος του ιού είναι τα CD4+ T -λεμφοκύτταρα, τα οποία σχετίζονται με την αμυντική λειτουργία του οργανισμού. Κατά τη διάρκεια της λοίμωξης από τον ιό προκαλείται προοδευτική καταστροφή του ανοσοποιητικού συστήματος. Όταν ο αριθμός των CD4+ Τ-λεμφοκυττάρων ελαττωθεί σε σημαντικό βαθμό, τότε ο οργανισμός αδυνατεί να αμυνθεί έναντι λοιμώξεων ή άλλων παθήσεων, οι οποίες συνήθως δεν εκδηλώνονται σε ανθρώπους με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η κλινική εικόνα του AIDS.

2. Τι είναι το AIDS;

Το AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome) μεταφράζεται ως σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας και συνιστά την κλινική έκφραση της λοίμωξης από τον HIV .

Ο όρος «σύνδρομο» αναφέρεται στην κατάσταση εκείνη, κατά την οποία εκδηλώνονται συμπτώματα από πολλά συστήματα του οργανισμού ταυτόχρονα.

Ο όρος «επίκτητη» αναφέρεται στο ότι το νόσημα δεν κληρονομείται και μπορεί να μολυνθεί οποιοσδήποτε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του (με τους τρόπους που μεταδίδεται ο ιός).

Ο όρος «ανοσοανεπάρκεια» αναφέρεται στην εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην αδυναμία του να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά λοιμώξεις από ιούς, βακτήρια, μύκητες.

Το AIDS περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1981, μετά την καταγραφή αυξημένου αριθμού περιστατικών πνευμονίας από Pneumocystis Carinii και σαρκώματος Kaposi σε άνδρες που είχαν σεξουαλικές επαφές με άνδρες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ). Ο ορισμός AIDS δόθηκε το 1982, ενώ το υπεύθυνο παθογόνο, ο HIV, ταυτοποιήθηκε το 1983.

3. Ποια είναι η σχέση μεταξύ του HIV και του AIDS;

Οι όροι HIV και AIDS συχνά συγχέονται. Ωστόσο είναι δυο διαφορετικές έννοιες. Ο HIV είναι ο ιός που προκαλεί τοAIDS. Κάποιο άτομο μπορεί να έχει μολυνθεί από τον ιόκαι να μην έχει εκδηλώσει AIDS. Ωστόσο, μπορεί να μεταδώσει τον ιό σε άλλα άτομα.

4. Ποια είναι τα στάδια της λοίμωξης από τον HIV;

Τα στάδια της HIV λοίμωξης είναι τα κάτωθι:

  • Στάδιο Α: Πρωτοπαθής λοίμωξη ή πρωτολοίμωξη και οξύ ρετροϊκό σύνδρομο. Αφορά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την είσοδο του ιού στον οργανισμό μέχρι την παραγωγή των αντισωμάτων και την πιθανή εμφάνιση συμπτωμάτων. Ωστόσο η φάση αυτή μπορεί να είναι ασυμπτωματική καθώς περίπου το 50% με 70% των ατόμων που μολύνονται εμφανίζουν συμπτώματα. Σε αυτό το στάδιο το ιϊκό φορτίο ανευρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στο αίμα και σε άλλα βιολογικά υγρά και συνεπώς η μολυσματικότητα είναι υψηλή. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν εντός δύο μηνών μετά τη έκθεση στον ιό. Είναι μη ειδικά και μοιάζουν με αυτά της γριπώδους συνδρομής ή της λοιμώδους μονοπυρήνωσης (πίνακας 1). Το άτομο μπορεί να εκδηλώσει ένα ή περισσότερα συμπτώματα. Τα συμπτώματα συνήθως αυτοπεριορίζονται σε διάστημα από 2 έως 4 βδομάδες ενώ η λεμφαδενοπάθεια μπορεί να παραμείνει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
  • Στάδιο Β: Ασυμπτωματική HIV λοίμωξη ή κλινικά λανθάνουσα περίοδος. Σε αυτή τη φάση ο ιός αναπαράγεται με χαμηλούς ρυθμούς, καθώς με τη πάροδο του χρόνου ο αριθμός των CD4 Τ-λεμφοκυττάρων επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα με αποτέλεσμα να μειώνεται το ιικό φορτίο. Ωστόσο, το άτομο μπορεί να μεταδώσει τον ιό. Χωρίς τη λήψη κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής προοδευτικά καταστρέφεται το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου, το οποίο γίνεται ευάλωτο σε μια σειρά λοιμώξεων. Οι λοιμώξεις που μπορεί να εμφανιστούν στο στάδιο αυτό είναι διαφορετικές από αυτές του κλινικού συνδρόμου AIDS (πίνακας 2).
  • Στάδιο C: Κλινικό σύνδρομο AIDS. Σε αυτό το στάδιο, όπου πλέον έχει καταστραφεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου, μπορεί να εκδηλωθούνσυμπτώματα ενδεικτικά του κλινικού συνδρόμου AIDS όπως διάφορες καιροσκοπικές λοιμώξεις και άλλα νοσήματα (πίνακας 3).

5. Πόσος χρόνος μεσολαβεί από τη στιγμή της μόλυνσης από τον ιό έως την εκδήλωση του AIDS;

Το χρονικό διάστημα από τη στιγμή της μόλυνσης έως και την εμφάνιση του AIDS, ποικίλει από άτομο σε άτομο και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι η κατάσταση της υγείας του ατόμου, η ηλικία, γενετικοί παράγοντες και οι συμπεριφορές που σχετίζονται με τη διατήρηση της υγείας του. Θεωρητικά κάποιος/α που έχει μολυνθεί από HIV και δε λαμβάνει αγωγή, μπορεί να αναπτύξει AIDS μέσα σε μια δεκαετία από τη μόλυνση.


Πίνακας 1: Συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν στο στάδιο Α

Υψηλός πυρετός
 Γενικευμένο εξάνθημα
 Αρθαλγίες, μυαλγίες
 Άτυπα έλκη στη στοματική κοιλότητα ή στη γεννητική περιοχή
 Απώλεια όρεξης
 Απώλεια βάρους
 Φαρυγγίτιδα
 Πονοκέφαλος
 Γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια
 Διάρροια

Πίνακας 2: Λοιμώξεις οι οποίες μπορεί να εμφανιστούν στο στάδιο Β

Βακτηριακή αγγειωμάτωση
 Αιδιοκολπική καντιντίαση (επιμένουσα, υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική στη θεραπεία)
 Στοματοφαρυγγική καντιντίαση
 Δυσπλασία του τραχήλου της μήτρας
 Τριχωτή λευκοπλακία
 Περιφερική νευροπάθεια
 Λιστερίωση
 Έρπητας ζωστήρας
 Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου
 Ιδιοπαθής θρομβοπενική προρφύρα
 Συστηματικά συμπτώματα όπως πυρετός ή διάρροια >1 μήνα

Πίνακας 3: Λοιμώξεις ή νοσήματα που προσδιορίζουν το AIDS

Καντιντίαση τραχείας, βρόγχων ή πνευμόνων Λοίμωξη οφειλόμενη σε άτυπα μυκοβακτηρίδια
(Μ.Avium complex ή Μ. Kansasii ) διάσπαρτη η εξωπνευμονική
Καντιντίαση οισοφάγου Πνευμονική φυματίωση
Κοκκιδιοειδομύκωση, διάσπαρτη ή εξωπνευμονική Εξωπνευμονική φυματίωση
Κρυπτοκόκκωση εξωπνευμονική Πνευμονία από Πνευμονοκύστη P. Jirovecii
Κρυπτοσποριδίωση με διάρροια (>1 μήνα) Πνευμονία υποτροπιάζουσα σε διάστημα 12 μηνών
Νόσος από μεγαλοκυτταροϊό (εκτός ήπατος, σπληνός,λεμφαδένων) Προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια
Αμφιβληστροειδίτιδα από μεγαλοκυτταροϊό Σηψαιμία υποτροπιάζουσα οφειλόμενη σε σαλμονέλλα (οχι όμως S. typhi)
Απλός έρπης: έλκη (>1 μήνα), βρογχίτιδα, πνευμονίτιδα, οισοφαγίτιδα Εγκεφαλική Τοξοπλάσμωση
Ιστοπλάσμωση, διάσπαρτη ή εξωπνευμονική Διηθητικός καρκίνος τραχήλου της μήτρας
Ισοσποριδίωση με διάρροια (>1 μήνα) Εγκεφαλοπάθεια οφειλόμενη στον HIV (Άνοια)
Λέμφωμα Burkitt Σάρκωμα Kaposi
Πρωτοπαθές λέμφωμα του εγκεφάλου Ανοσοβλαστικό λέμφωμα (ή αντίστοιχος όρος)
Σύνδρομο απίσχνασης οφειλόμενο σε HIV λοίμωξη

Συχνότερες ερωτήσεις & απαντήσεις για τη λήψη επείγουσας προφυλακτικής θεραπείας μετά από έκθεση

1) Τι είναι η προφυλακτική αγωγή μετά από πιθανή έκθεση (Post Exposure Prophylaxis –PEP) στον HIV;
H προφυλακτική αγωγή μετά από πιθανή έκθεση στον HIV, περιλαμβάνει τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χορηγούνται σε άτομα που ζουν με τον HIV. Ωστόσο, η συγκεκριμένη αγωγή λαμβάνεται σε καθημερινή βάση μόνο για ένα μήνα. H PEP δεν αντικαθιστά σε καμία περίπτωση τα μέτρα πρόληψης που πρέπει να λαμβάνονται προκειμένου να αποφευχθεί μια πιθανή έκθεση στον HIV και η χορήγησή της ενδείκνυται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις βάσει των κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών.2) Πως ενεργεί η PEP;
Από τη στιγμή που κάποιος εκτεθεί στον HIV, τις πρώτες 3 ημέρες ο ιός αναπαράγεται και ανιχνεύεται στους τοπικούς λεμφαδένες, ενώ σε διάστημα 5 ημερών ανιχνεύεται στο περιφερικό αίμα. Αυτό το «παράθυρο» των τριών ημερών αποτελεί μια άριστη ευκαιρία να ανασταλεί η αντιγραφή του ιού και ο πολλαπλασιασμός των ιικών αντιγράφων. Για το λόγο αυτό, η έγκαιρη χορήγηση της PEP σχετίζεται άμεσα και με την αποτελεσματικότητά της.3) Πότε πρέπει να λάβω PEP;
Εάν είσαι HIV οροαρνητικό άτομο ή δε γνωρίζεις εάν έχεις μολυνθεί από τον ιό, και τις τελευταίες ώρες:

  • Έχεις εκτεθεί στον HIV μέσω απροφύλακτης σεξουαλικής επαφής (ρήξη ή μη χρήση προφυλακτικού)
  • Έχεις χρησιμοποιήσει από κοινού σύριγγες, βελόνες και άλλα εξαρτήματα παρασκευής ναρκωτικών ουσιών
  • Είσαι θύμα σεξουαλικής κακοποίησης
  • Είσαι επαγγελματίας υγείας και έχεις εκτεθεί σε μολυσματικά βιολογικά υγρά

Τότε πρέπει να απευθυνθείς στο τμήμα επειγόντων περιστατικών νοσοκομείου που εφημερεύει η παθολογική κλινική.
Μετά την αρχική αξιολόγηση από το θεράποντα για την αναγκαιότητα της λήψης PEP, και αφού λάβετε τις πρώτες βοήθειες είναι αναγκαία η παραπομπή σας σε μια πιο εξειδικευμένη δομή παρακολούθησης ΜΛ/ΕΙ, προκειμένου να καθοριστούν οι επόμενοι εργαστηριακοί έλεγχοι και να αντιμετωπιστούν τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες. Κατάλογος των Μονάδων Λοιμώξεων (ΜΛ) & των Εξωτερικών Ιατρείων Παρακολούθησης HIV οροθετικών (ΕΙ) είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. (www. keelpno.gr).

3) Πότε πρέπει να χορηγείται PEP;
Πρέπει να χορηγείται όσο πιο σύντομα γίνεται μετά από μια πρόσφατη πιθανή έκθεση στον ιό (σε διάστημα 48-72 ωρών). Mελέτες καταδεικνύουν τη θετική συσχέτιση της αποτελεσματικότητας της PEP με την έγκαιρη λήψη της. Για το λόγο αυτό, οι διεθνείς οδηγίες συστήνουν ως ιδανικό το χρονικό διάστημα των 48 ωρών.

4) Πόσο αποτελεσματική είναι η πρόληψη της μετάδοσης του HIV με τη λήψη PEP;
Η έγκαιρη χορήγηση και η συστηματική λήψη της PEP είναι αποτελεσματική στην πρόληψη της μετάδοσης του ιού, όχι όμως 100%. Για το λόγο αυτό δεν υποκαθιστά σε καμιά περίπτωση τα καθιερωμένα μέτρα πρόληψης, όπως είναι η συστηματική χρήση προφυλακτικού, καθώς και η χρήση αποστειρωμένων βελονών και συρίγγων.

5) Πόσο πρέπει να πληρώσω για τη χορήγηση της PEP;
Η PEP χορηγείται στο πλαίσιο αντιμετώπισης επείγοντος περιστατικού και καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Τόσο οι ασφαλισμένοι σε ασφαλιστικά ταμεία, οι ασφαλισμένοι σε Ευρωπαϊκό φορέα ασφάλισης, όσο και οι δικαιούχοι του νόμου 4368 δικαιούνται χορήγησης της PEP χωρίς καμία συμμετοχή. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κατοχή ΑΜΚΑ και η επίδειξη της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης. Στην περίπτωση που Έλληνες ταξιδιώτες επιθυμούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό η χρήση της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης χρησιμοποιείται στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποζημιώνεται από τους εθνικούς φορείς ασφάλισης.

6) Από που μπορώ να προμηθευτώ την PEP;
H PEP στην Ελλάδα χορηγείται μόνο από τα φαρμακεία των δημοσίων νοσοκομείων, κατόπιν μιας προτυποιημένης διαδικασίας. Η πλειοψηφία των δημόσιων νοσοκομείων της ελληνικής επικράτειας μπορούν να διαχειριστούν περιστατικά πιθανής έκθεσης στον HIV. Ωστόσο, σε κάποια περιφερειακά νοσοκομεία της επαρχίας ενδεχομένως να μη διατίθενται ο απαραίτητος εργαστηριακός εξοπλισμός για τον αναγκαίο εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και τα φαρμακευτικά σκευάσματα που χορηγούνται ως ΡΕΡ. Σε περίπτωση πιθανής έκθεσης, προτείνεται να επικοινωνήσετε άμεσα με τις υπηρεσίες του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ (2105212000 – 24ωρη λειτουργία καθημερινές και σαββατοκύριακα, 2105212131-132 κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, 210 7222222 τις εργάσιμες ημέρες 9:00-20:00) προκειμένου να κατευθυνθείτε έγκαιρα στο πλησιέστερο εφημερεύον νοσοκομείο που δύναται να διαχειριστεί το περιστατικό.

7) Τι ανεπιθύμητες ενέργειες έχει η λήψη PEP;
H λήψη PEP μπορεί να προκαλέσει κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες είναι παροδικές και εξαφανίζονται μετά την ολοκλήρωση της αγωγής. Ωστόσο, δεν είναι απειλητικές για τη ζωή. Οι συχνότερα εμφανιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές και αντιμετωπίζονται συντηρητικά.
Στην περίπτωση που κάποιος λάβει PEP και εμφανίσει ανεπιθύμητες ενέργειες πρέπει να απευθυνθεί στον θεράποντα στη ΜΛ/ΕΙ που τον παρακολουθεί προκειμένου να λάβει τις απαραίτητες οδηγίες για την αντιμετώπιση τους ή ακόμα και να τροποποιηθεί η αγωγή.

8) Πότε χρειάζεται να επαναλάβω τον έλεγχο για HIV μετά τη λήψη PEP;
Η λήψη PEP επηρεάζει το αποτέλεσμα του εργαστηριακού ελέγχου για HIV. Ο επανέλεγχος για HIV προκειμένου να αποκλεισθεί η ορομετατροπή συστήνεται στις 6 εβδομάδες, 3 μήνες και 6 μήνες μετά την πιθανή έκθεση.

9) Μπορώ όσο λαμβάνω PEP να έχω σεξουαλικές επαφές χωρίς τη χρήση προφυλακτικού;
Δεν μπορείτε. Όπως αναφέρθηκε η λήψη της PEP δεν είναι αποτελεσματική κατά 100%. Επίσης η λήψη PEP δεν αποτρέπει την πιθανή ορομετατροπή εφ’ όσον δεν υιοθετούνται συμπεριφορές υψηλού κινδύνου. Η συνεχής έκθεση στον ιό περιορίζει την αποτελεσματικότητα της PEP. https://wwwn.cdc.gov/hivrisk/decreased_risk/medicines/pep.html

10) Είχα μια απροφύλακτη σεξουαλική επαφή 5 μέρες πριν; Τι μπορώ να κάνω;
Στην περίπτωση που είχατε μια επικίνδυνη έκθεση σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 3 ημερών δεν συστήνεται η λήψη PEP καθώς είναι αναποτελεσματική. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να πραγματοποιήσετε έναν αρχικό έλεγχο (baseline) για την ανίχνευση του HIV και έναν επαναληπτικό έλεγχο 6-8 βδομάδες μετά την πιθανή έκθεση. Στο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ του αρχικού και επαναληπτικού ελέγχου συστήνεται να χρησιμοποιείτε προφυλακτικό σε κάθε σεξουαλική επαφή.

Συχνότερες ερωτήσεις για την μετάδοση της HIV λοίμωξης

1. Πως μπορεί να μεταδοθεί η HIV λοίμωξη;

  • Ο HIV μπορεί να μεταδοθεί:
  • Με σεξουαλική επαφή (κολπική-πρωκτική-στοματική) με κάποιο HIV οροθετικό άτομο, χωρίς τη χρήση προφυλακτικού.
  • Με την από κοινού χρήση μη αποστειρωμένων μολυσμένων μέσων (για παράδειγμα συρίγγων ή βελονών).
  • Από την HIV οροθετική μητέρα στο παιδί της κατά τη διάρκεια της κύησης, του τοκετού ή του θηλασμού.
  • Με τη μετάγγιση μολυσμένου αίματος. Ωστόσο, στις μέρες μας η πιθανότητα αυτή έχει ελαχιστοποιηθεί με το συστηματικό έλεγχο των μονάδων αίματος προς μετάγγιση και των παραγώγων του.

2. Σε ποια σωματικά υγρά και ιστούς βρίσκεται ο HIV;

Εφόσον κάποιος/α έχει μολυνθεί από τον HIV, δηλαδή είναι HIV οροθετικός/ή, ο ιός ανευρίσκεται σε διαφορετικές συγκεντρώσεις στα ανθρώπινα βιολογικά υγρά. Μολυσματικά υγρά με μεγάλες συγκεντρώσεις του ιού και κατ’ επέκταση υψηλή δυνατότητα μετάδοσης, θεωρούνται το αίμα, το σπέρμα, οι κολπικές εκκρίσεις και το μητρικό γάλα. Δυνητικά μολυσματικά καθίστανται όλα τα υπόλοιπα βιολογικά υγρά, εάν περιέχουν προσμίξεις αίματος.

3. Μπορεί να μεταδοθεί ο HIV με την από κοινού χρήση ερωτικών βοηθημάτων;

Ναι. Αν τα ερωτικά βοηθήματα είναι μολυσμένα με αίμα, σπερματικά ή κολπικά υγρά HIV οροθετικού ατόμου, είναι δυνατή η μετάδοση του ιού από την κοινή χρήση των βοηθημάτων αυτών. Συνεπώς, προτείνεται η συστηματική χρήση προφυλακτικού για κάθε άτομο όταν χρησιμοποιούνται ερωτικά βοηθήματα.

4. Μπορώ να μολυνθώ από τον ιό με την στοματογεννητική επαφή;

Ναι. Παρόλο που είναι πιθανό να μολυνθεί κάποιος από τον HIV μέσω της απροφύλακτης στοματογεννητικής επαφής, ο κίνδυνος μπορεί να είναι μικρότερος συγκριτικά με τις κολπικές ή πρωκτικές επαφές χωρίς τη χρήση προφυλακτικού. Οι πιθανότητες μετάδοσης του HIV με τη στοματογεννητική επαφή αυξάνονται στη περίπτωση που υπάρχουν παθήσεις των ούλων και της στοματικής κοιλότητας, ή έλκη γεννητικών οργάνων. Ωστόσο, μέσω της στοματογεννητικής οδού μεταδίδονται πολύ εύκολα και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα που οφείλονται σε βακτήρια όπως γονόρροια, χλαμύδια, σύφιλη και ιούς όπως ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) ή ο ιός του απλού έρπητα (HSV 1/2). Επίσης μεταδίδεται και ο ιός της ηπατίτιδας Α (HAV).

5. Μπορώ να μολυνθώ από τον HIV από τα τσιμπήματα εντόμων;

Όχι. Ο ιός δε μπορεί να μεταδοθεί από τα τσιμπήματα κουνουπιών και άλλων εντόμων. Ο HIV δε ζει για μεγάλο χρονικό διάστημα στα έντομα και δεν μπορεί να αναπαραχθεί σε αυτά.


6. Είναι οι απροφύλακτες πρωκτικές επαφές περισσότερο επικίνδυνες για τη μετάδοση του ιού από ό,τι τα άλλα ήδη επαφών (κολπική – στοματική);

Ναι. Οι πρωκτικές επαφές χωρίς τη χρήση προφυλακτικού είναι περισσότερο επικίνδυνες σε σύγκριση με τις άλλες επαφές, λόγω της μεγαλύτερης πιθανότητας δημιουργίας τραυματισμών του βλεννογόνου του ορθού.

7. Μπορώ να μολυνθώ κατά τη διαδικασία της δερματοστιξίας (τατουάζ) η του τρυπήματος σε διάφορα σημεία του σώματος (tattoo-body piercing);

Ναι. Αν δε χρησιμοποιούνται αποστειρωμένα εργαλεία μιας χρήσης, είναι δυνατόν να μεταδοθεί, τόσο ο HIV, όσο και άλλα νοσήματα, όπως η ιογενής ηπατίτιδα B και C. Συνεπώς, συνιστάται τα παραπάνω να πραγματοποιούνται σε εξειδικευμένους χώρους , όπου χρησιμοποιούνται αποστειρωμένα εργαλεία ή εργαλεία μιας χρήσης.

8. Μπορώ να μολυνθώ με την κατανάλωση φαγητών που έχουν παρασκευαστεί από HIV οροθετικό άτομο;

Όχι. Ο ιός δεν μπορεί να μεταδοθεί από την κατανάλωση γευμάτων, τα οποία έχουν παρασκευαστεί από ένα HIV οροθετικό άτομο. Ακόμα και στην περίπτωση που το γεύμα εμπεριέχει μικρές ποσότητες αίματος, η έκθεση στο περιβάλλον, η θερμοκρασία παρασκευής του φαγητού καθώς και το γαστρικό οξύ του στομάχου καταστρέφουν τον ιό.

9. Όταν έχω κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα αυξάνονται οι πιθανότητες να κολλήσω τον HIV;

Ναι. Η λοίμωξη από κάποιο ΣΜΝ αυξάνει την ευαλωτότητα των ατόμων και σε άλλο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα (ΣΜΝ). Τα ΣΜΝ, δημιουργούν έλκη (πληγές) στους βλεννογόνους του κόλπου, του πρωκτού και του στόματος, τόσο του άντρα, όσο και της γυναίκας (όπως για παράδειγμα ο έρπης των γεννητικών οργάνων και η σύφιλη), μπορεί όμως και να μην συνοδεύονται από εμφανή συμπτώματα (όπως για παράδειγμα η γονόρροια και τα χλαμύδια). Συνεπώς, αφενός προκαλείται διαταραχή της λειτουργίας των τοπικών αμυντικών μηχανισμών, αφετέρου καθίσταται ευκολότερη η είσοδος μικροβίων ή άλλων ιών στον οργανισμό.

10. Μπορώ να μολυνθώ από τον HIV από την απλή κοινωνική επαφή, όπως με χειραψίες, εναγκαλισμούς, χρήση κοινής τουαλέτας, χρήση πισίνας ή μέσω ειδών οικιακής χρήσης;

Όχι. Ο HIV βρίσκεται σε βιολογικά υγρά, όπως το αίμα, και δεν επιβιώνει για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός σώματος. Δε μπορεί να μεταδοθεί αερογενώς (για παράδειγμα μέσω σταγονιδίων,όπως με το βήχα ή το φτέρνισμα), υδατογενώς (μέσω του νερού) ή με τη διαδερματική επαφή χωρίς τραυματισμό. Συνεπώς ο HIV δεν μεταδίδεται με την απλή κοινωνική επαφή όπως:

  • με τη χειραψία
  • με το φιλί
  • με την αγκαλιά
  • με την συγκατοίκηση με κάποιο HIV οροθετικό άτομο
  • με την κοινή χρήση της τουαλέτας, του ντους, ή άλλων κοινόχρηστων χώρων
  • με τη θάλασσα και την πισίνα
  • με το βήχα ή το φτέρνισμα

11. Πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να επιζήσει ο ιός στο περιβάλλον?

Πολλές παράμετροι επηρεάζουν την επιβίωση του ιού στο περιβάλλον, όπως η συγκέντρωση (ποσότητα) του ιού στο βιολογικό δείγμα, το είδος του βιολογικού υγρού, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η υγρασία, η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, το PH του περιβάλλοντος.

Σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να επιζήσει ο ιός εκτός σώματος για κάποιες βδομάδες. Ειδικότερα, εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει τα εξής:

  • Ο ιός είναι ευαίσθητος σε υψηλές θερμοκρασίες, αλλά όχι σε χαμηλές. Μεγαλύτερος χρόνος επιβίωσης σχετίζεται με χαμηλές θερμοκρασίες (<4°C). Μικρότερος χρόνος επιβίωσης (όχι πάνω από μια βδομάδα) σχετίζεται με υψηλές θερμοκρασίες (27 εώς 37°C).
  • Η συγκέντρωση του ιού στο αίμα σε θερμοκρασία δωματίου παραμένει σταθερή και μπορεί να παραμείνει σε αποξηραμένο αίμα στους 4°C για μια βδομάδα.
  • Ο ιός σε σύριγγες μπορεί να επιβιώσει μέχρι και 4 βδομάδες. Μεγαλύτερος χρόνος επιβίωσης σχετίζεται με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (<4°C). Σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες (27-37 °C ) ο χρόνος επιβίωσης του ιού ελαχιστοποιείται στις 7 ημέρες.
  • Περιβάλλοντα πολύ όξινα pH< 7 ή αλκαλικά > 8 είναι ακατάλληλα για την επιβίωση του ιού.
  • Δεν υπάρχουν μελέτες που να αναφέρουν επιβίωση του ιού εκτός σώματος στο σπέρμα.
  • Δεν επιβιώνει στο νερό της θάλασσας.

Οι παραπάνω μελέτες έχουν διεξαχθεί σε συνθήκες εργαστηρίου και δεν έχουν ληφθεί υπόψη άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως ο άνεμος και οι καιρικές συνθήκες.

Οι μικρές ποσότητες βιολογικών υγρών εκτός σώματος περιέχουν πολύ μικρές συγκεντρώσεις ιικών αντιγράφων. Συνεπώς, η μολυσματικότητα αυτών των βιολογικών δειγμάτων είναι πάρα πολύ χαμηλή. Αξίζει να αναφερθεί ότι παρόλο που ο ιός μπορεί να παραμείνει κάποιο χρονικό διάστημα ενεργός εκτός σώματος, δεν έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία μόλυνση από τον HIV μέσω της άμεσης επαφής με πολύ μικρές ποσότητες βιολογικών υγρών εκτός σώματος.

Συχνότερες ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με τους τρόπους πρόληψης του HIV/AIDS

1. Υπάρχει κάποιο διαθέσιμο εμβόλιο για την πρόληψη της μετάδοσης του HIV?

Δυστυχώς δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα κάποιο αποτελεσματικό προφυλακτικό εμβόλιο έναντι του HIV. Ωστόσο, οι ερευνητικές προσπάθειες είναι αρκετές, με μερικές εξ αυτών να παρουσιάζουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα.


2. Τι μπορώ να κάνω για να προστατευτώ;

Για την αποτελεσματική πρόληψη από τον ιό, συστήνονται τα κάτωθι:

Συστηματική χρήση προφυλακτικού

  • Χρησιμοποιείτε καινούργιο προφυλακτικό σε κάθε σεξουαλική επαφή, καθ’ όλη τη διάρκειά της και σε όλα τα είδη της (κολπική, πρωκτική, στοματική). Σε περίπτωση εναλλαγής συντρόφων κατά τη διάρκεια μιας σεξουαλικής συνεύρεσης, χρησιμοποιείτε διαφορετικό προφυλακτικό με κάθε σύντροφο.
  • Χρησιμοποιείτε υδατοδιαλυτά λιπαντικά, τα οποία δεν καταστρέφουν το προφυλακτικό.
  • Αποφεύγετε τη χρήση διπλού προφυλακτικού, διότι λόγω τριβής αυξάνεται ο κίνδυνος ρήξης του.
  • Αποφεύγετε την αποθήκευση των προφυλακτικών σε σημεία με υψηλή θερμοκρασία και ηλιακή ακτινοβολία, διότι υπάρχει ο κίνδυνος να αλλοιωθούν.
  • Δίνετε προσοχή στις οδηγίες χρήσης των προφυλακτικών
  • Ελέγχετε την ημερομηνία λήξης των προφυλακτικών.
  • Χρησιμοποιείτε το κατάλληλο προφυλακτικό ανάλογα με το είδος της σεξουαλικής επαφής. Στο εμπόριο είναι διαθέσιμα διαφορετικά είδη προφυλακτικών για τα διάφορα είδη σεξουαλικής επαφής (κολπική-πρωκτική-στοματογεννητική).

Τήρηση των κανόνων ατομικής υγιεινής

  • Αποφεύγετε την από κοινού χρήση αντικείμενων που πιθανόν φέρουν υπολείμματα από αίμα, όπως οδοντόβουρτσες ή ξυραφάκια. Η τήρηση των κανόνων ατομικής υγιεινής προστατεύει από την μετάδοση και άλλων μικροβιακών λοιμώξεων ή λοιμώξεων από ιούς.


Αποφυγή της από κοινού χρήση εξαρτημάτων χρήσης ουσιών

  • Σε περίπτωση χρήσης ενδοφλέβιων εξαρτησιογόνων ουσιών, να αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε από κοινού σύριγγες, βελόνες ή άλλα εξαρτήματα παρασκευής και χρήσης.

Έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία των λοιπών σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων

  • Στην περίπτωση που εμφανίσετε συμπτώματα από το ουροποιογεννητικό σύστημα (δυσουρία, καύσος κατά τη ούρηση, ασυνήθιστες κολπικές εκκρίσεις, έλκη στη γεννητική περιοχή), καλό είναι να απευθυνθείτε στον ιατρό σας προκειμένου να διερευνήσει την ύπαρξη κάποιου σεξουαλικώς μεταδιδομένου νοσήματος (ΣΜΝ), ώστε να πραγματοποιηθεί έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.
  • Χρησιμοποιείτε πάντα προφυλακτικό, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει και κάποιο άλλο ΣΜΝ.


Έγκαιρη εξέταση για την ανίχνευση του HIV. Γνώση του προφίλ HIV οροθετικότητας του σεξουαλικού σας συντρόφου.

  • Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να μάθετε αν έχετε μολυνθεί από τον ιό εσείς και ο σεξουαλικός σύντροφος σας είναι να κάνετε την ειδική εξέταση. Ενθαρρύνετε τους σεξουαλικούς σας συντρόφους σας να εξεταστούν για HIV ώστε να γνωρίζουν εάν έχουν μολυνθεί από τον ιό.

Αν υιοθετείτε σεξουαλικές συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, εξεταστείτε στα προτεινόμενα χρονικά διαστήματα.

  • Η εξέταση για HIV συστήνεται σε χρονικό διάστημα 6-8 βδομάδων μετά από μια πιθανή έκθεση. Ωστόσο, αν υιοθετείτε σεξουαλικές ή άλλες πρακτικές υψηλού κινδύνου συχνότερα, καλό θα ήταν να εξετάζεσθε πιο τακτικά σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες για τον προληπτικό έλεγχο υγιών ατόμων


Αν είχες πρόσφατα μια επικίνδυνη έκθεση σε χρονικό διάστημα <48/72 ωρών πήγαινε όσο πιο σύντομα γίνεται στο πλησιέστερη παθολογική κλινική νοσοκομείου που εφημερεύει για την εκτίμηση κινδύνου και τη χορήγηση προφυλακτικής θεραπείας μετά από έκθεση 

Συχνότερες ερωτήσεις για την HIV εξέταση

1. Πώς γίνεται η διάγνωση της HIV λοίμωξης;

  • Με εργαστηριακή εξέταση

Η διάγνωση της HIV λοίμωξης μπορεί να γίνει στο εργαστήριο μετά από απλή αιμοληψία με ειδική για τον HIV εξέταση, η οποία ανιχνεύει τα αντισώματα έναντι του ιού που παράγει ο οργανισμός. Δε συμπεριλαμβάνεται ως εξέταση στον έλεγχο ρουτίνας που αφορά γενικές αιματολογικές, βιοχημικές, ορμονολογικές κ.α. εξετάσεις. Μπορεί να ζητηθεί από το ίδιο το άτομο ή να προταθεί από ιατρό και γίνεται μετά από τη συναίνεση του ατόμου (Έγγραφο συναίνεσης για την εξέτασηInformed Consent Form for HIV testing). Πριν την λήψη δείγματος προηγείται ενημέρωση (Ενημέρωση προς το άτομο που προσέρχεται για εξέτασηInformation: Before getting tested for HIV). Σε περίπτωση αρχικού θετικού αποτελέσματος πραγματοποιείται εργαστηριακός έλεγχος επιβεβαίωσης. Με την 4ης γενιάς αντιδραστήρια ανιχνεύεται ταυτόχρονα και το αντιγόνο p24 για τον HIV-1.

  • Με ταχεία δοκιμασία ανίχνευσης (rapid tests)

Το ενδιαφερόμενο άτομο μπορεί να εξεταστεί αν το επιθυμεί σε ειδικούς χώρους με τεστ ταχείας ανίχνευσης των HIV αντισωμάτων (rapid tests) σε βιολογικό δείγμα αίματος ή «σιέλου». Στη περίπτωση που το δείγμα είναι θετικό αντιδρόν, το άτομο πρέπει να παραπεμφθεί για να εξεταστεί με εργαστηριακή μέθοδο.

2. Τι είναι τα HIV rapid tests; Είναι αξιόπιστα; 

Οι δοκιμασίες ταχείας ανίχνευσης (rapid diagnostic test – RDT) είναι διαγνωστικά τεστ που μπορούν εύκολα να πραγματοποιηθούν και να δώσουν μέσα σε λίγα λεπτά αποτέλεσμα. Είναι μικρές συσκευές οι οποίες όταν ανιχνεύουν τα αντισώματα για τον HIV εμφανίζεται χρωματική ένδειξη. Απαιτείται ελάχιστη ποσότητα αίματος μετά από τρύπημα του δακτύλου ή «σίελο» (στοματικό υγρό πάνω από τα ούλα).
Τα εγκεκριμένα τεστ διαθέτουν σήμανση CE και είναι κατάλληλα για διαγνωστική χρήση. Είναι αξιόπιστα και το αποτέλεσμα τους είναι έγκυρο, εφόσον το τεστ γίνει μετά τη «περίοδο παραθύρου» της μεθόδου και έχει ληφθεί ορθά η αναγκαία ποσότητα βιολογικού δείγματος. Η φύλαξη και η χρήση της συσκευής πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.
Σε περίπτωση που το αποτέλεσμα είναι θετικό αντιδρόν θα πρέπει να επαναληφθεί ο έλεγχος σε εργαστηριακή δομή. Σε περίπτωση αρνητικού αντιδρώντος δείγματος δεν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος εφόσον έχουν τηρηθεί οι παραπάνω προϋποθέσεις.

3. Μπορεί η διάγνωση να γίνει με μοριακό έλεγχο-μέτρηση ιικού φορτίου- PCR;

Με τον μοριακό έλεγχο μπορεί να ανιχνευτεί ο ιός σε σύντομο χρονικό διάστημα (11-14 ημέρες μετά τη μόλυνση), ωστόσο δε συστήνεται γενικά ως διαγνωστική εξέταση εφόσον δεν καλύπτει όλους τους τύπους του HIV και μπορεί να δώσει ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Για διαγνωστικούς λόγους ο μοριακός έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τον έλεγχο αντισωμάτων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως είναι οι δότες, τα νεογνά HIV οροθετικών μητέρων και τα άτομα με πιθανή πρωτολοίμωξη.

4. Τι σημαίνει ανώνυμος και εμπιστευτικός έλεγχος;

Στην Ελλάδα, η εξέταση για τη διάγνωση της HIV λοίμωξης είναι εμπιστευτική ή ανώνυμη. Στον εμπιστευτικό έλεγχο το αποτέλεσμα το γνωρίζει μόνο ο εξεταζόμενος και ο επαγγελματίας υγείας που εμπλέκεται στην διαδικασία της εξέτασης. Σε κάποια νοσοκομεία ή Κέντρα Ελέγχου & Αναφοράς HIV/AIDS, καθώς και σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους στην κοινότητα ο έλεγχος μπορεί να γίνει ανώνυμα αν το επιθυμεί το άτομο. Στον ανώνυμο έλεγχο ο εξεταζόμενος δεν είναι υποχρεωμένος να δηλώσει τα αληθή στοιχεία του και δεν απαιτείται κάποιο αποδεικτικό ταυτοποίησης για τη διεύθυνση ή το όνομα του, εφόσον δε γίνεται έλεγχος της ακρίβειας των στοιχείων. Τα ακριβή στοιχεία απαιτούνται μόνο σε περίπτωση που θελήσει το άτομο να λάβει γραπτώς το αποτέλεσμα της εξέτασής του με το πλήρες ονοματεπώνυμο ή χρειαστεί να γίνει επιβεβαιωτικός έλεγχος. Σε αυτές τις περιπτώσεις η εξέταση γίνεται εμπιστευτικά και χρησιμοποιούνται τα πραγματικά στοιχεία του ατόμου κωδικοποιημένα (αρχικά επιθέτου-ονόματος, ημ/νία γέννησης, φύλο).

5. Πότε γίνεται η εξέταση; Τι είναι «περίοδος παραθύρου»;

Η διάγνωση της HIV λοίμωξης μπορεί να γίνει μετά από την «περίοδο παραθύρου». «Περίοδος παραθύρου» καλείται το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη στιγμή της μόλυνσης με τον HIV μέχρι και τη δυνατότητα ανίχνευσης αντισωμάτων για τον ιό. Διαφοροποιείται ανάλογα με το είδος των βιολογικών δεικτών της δοκιμασίας (τεστ) που χρησιμοποιείται, την γενικότερη κατάσταση της υγείας του ατόμου και τη λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων (Κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση της HIV λοίμωξης σε κλινικά και μη κλινικά πλαίσια, 2014). Για να εξασφαλιστεί η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων συστήνεται η διαγνωστική εξέταση για τον HIV να γίνεται 6-8 εβδομάδες (περίοδος παραθύρου) μετά την πιθανή έκθεση στον ιό εάν πραγματοποιηθεί με εργαστηριακή τεχνική, ενώ σε περίπτωση χρήσης rapid test απαιτείται συνήθως να παρέλθει το χρονικό διάστημα των 3 μηνών περίπου (εξαρτάται από το τεστ).

6. Σε ποια περίπτωση πρέπει να εξεταστώ για HIV;

Οποιαδήποτε στιγμή θελήσεις να γνωρίσεις αν έχεις μολυνθεί από το HIV μπορείς να εξεταστείς. Η εξέταση μπορεί να γίνει είτε για προληπτικούς λόγους είτε για διαγνωστικούς.
Πρέπει να εξεταστείς αν:

  • είχες απροφύλακτη σεξουαλική επαφή ή επαφή με ρήξη του προφυλακτικού
  • χρησιμοποίησες από κοινού σύριγγες ή άλλα εξαρτήματα παρασκευής ναρκωτικών ουσιών
  • εκτέθηκες σε αίμα ή σε άλλα βιολογικά υγρά, τα οποία μπορεί να είναι μολυσματικά
  • έχεις ήδη μολυνθεί από κάποιο άλλο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα
  • σε άτομα πριν λάβουν την προφυλακτική αγωγή μετά από πιθανή έκθεση στον HIV.
  • είσαι έγκυος, στο πλαίσιο πρόληψης και της κάθετης μετάδοσης. Ο έλεγχος ανίχνευσης αντισωμάτων για τον HIV συστήνεται σε γυναίκες κατά τον προγεννητικό έλεγχο στην αρχή της εγκυμοσύνης τους και στο γ’ τρίμηνο πριν την 36η εβδομάδα. Γυναίκα με αδιευκρίνιστο προφίλ για την HIV λοίμωξη πριν τον τοκετό, θα πρέπει να εξετάζεται με ταχεία δοκιμασία (rapid test).

Για τη δική σου προστασία και των συντρόφων σου, στο μεσοδιάστημα ως την ημέρα λήψης του δείγματος αίματος, δεν θα πρέπει να έχεις απροφύλακτες σεξουαλικές επαφές.

Ενδείξεις/συστάσεις για εξέταση αφορά ειδικότερα τις παρακάτω κατηγορίες ατόμων:

  • άτομα που αναφέρουν απροφύλακτες σεξουαλικές επαφές
    • Ομοφυλοφιλικές
    • Ετεροφυλοφιλικές
  • χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών και οι σεξουαλικοί σύντροφοι αυτών
  • σύντροφοι HIV οροθετικών ατόμων
  • άτομα που πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν εκτεθεί (ή έχουν συμπτώματα συμβατά με αυτά της οξείας HIV λοίμωξης)
  • μετά από επαγγελματική έκθεση
  • πολυμεταγγιζόμενα/αιμοκαθαιρόμενα άτομα
  • ασθενείς με λοιμώξεις ή νοσήματα όπως φυματίωση, λέμφωμα, HCV, HBV και λοιπά ΣΜΝ.
  • γυναίκες κατά τον προγεννητικό έλεγχο στην αρχή της εγκυμοσύνης και στο γ’ τρίμηνο πριν την 36η εβδομάδα
  • άτομα πού κατάγονται ή αναφέρουν σεξουαλικές επαφές σε χώρες υψηλού επιπολασμού της HIV λοίμωξης ή με σεξουαλικούς συντρόφους που προέρχονται από χώρες γενικευμένης επιδημίας
  • θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και θύματα σωματομπορίας και διακίνησης ανθρώπων


7. Mπορεί να ζητηθεί επανεξέταση με νέο βιολογικό δείγμα;

Μπορεί να ζητηθεί επανεξέταση σε δύο εβδομάδες ή/και στους 6 μήνες σε περίπτωση:

  • Πρόσφατης λοίμωξης, όπου δεν έχουν παραχθεί στο άτομο επαρκή αντισώματα έναντι του ιού (περίοδο παραθύρου)
  • Αδυναμία επιβεβαίωσης του αρχικού θετικού αποτελέσματος λόγω της καθυστερημένης ανοσιακής απάντησης
  • Σε λήψη ανοσοκατασταλτικών ή χημειοθεραπευτικών ή άλλων φαρμάκων τα οποία επηρεάζουν την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος για την παραγωγή αντισωμάτων
  • Σε περίπτωση λήψης προφυλακτικής αντιρετροϊκή θεραπεία, κατόπιν επαγγελματικής ή μη επαγγελματικής έκθεσης στον HIV
  • Σε περίπτωση συλλοιμώξεων με άλλα νοσήματα, όπως ηπατίτιδα C
  • Περαιτέρω εργαστηριακή διερεύνηση, αν ο κλινικός ιατρός το κρίνει αναγκαίο.

8. Πόσο συχνά πρέπει να γίνεται η εξέταση για τον HIV;

Τα άτομα με ενεργή σεξουαλική ζωή θα πρέπει να εξετάζονται τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Ωστόσο η συχνότητα του προληπτικού ελέγχου υγιών ατόμων για HIV διαφοροποιείται ανάλογα με τις σεξουαλικές ή άλλες πρακτικές που υιοθετούν. Ειδικότερα προτείνεται:

  • ετήσιος έλεγχος (μπορεί να διενεργείται και συχνότερα, ανάλογα με τη συχνότητα υιοθέτησης συμπεριφορών υψηλού κινδύνου) στις παρακάτω περιπτώσεις:
    • Άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες
    • Σεξουαλικοί σύντροφοι HIV οροθετικών ατόμων
    • Σεξουαλικοί σύντροφοι χρηστών εξαρτησιογόνων ουσιών
    • Ετεροφυλόφιλα άτομα που έχουν περισσότερους από έναν σεξουαλικούς συντρόφους από την τελευταία φορά που είχαν εξεταστεί
    • Άτομα που κατάγονται από χώρες με υψηλό επιπολασμό της HIV λοίμωξης (κυρίως από χώρες γενικευμένης επιδημίας, όπως χώρες Υποσαχαρίου Αφρικής)
  • Εξαμηνιαίος έλεγχος:
    • Χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών

Η εξέταση σε χρήστες συστήνεται και γίνεται μετά από πληροφορημένη συναίνεση όταν εισέρχονται σε προγράμματα απεξάρτησης.

Ειδική κατηγορία εξεταζομένων αποτελούν:

  • Τα επ’ αμοιβή εκδιδόμενα άτομα (είναι υποχρεωτικός ανά τρίμηνο σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία)
  • Οι δότες αίματος, άλλων ιστών και οργάνων, όπου ο έλεγχος αντισωμάτων έναντι του ιού είναι υποχρεωτικός (πάντα μετά από ενημέρωση) για λόγους προστασίας τρίτων. Συστήνεται ο ετήσιος προληπτικός έλεγχος για HIV.

9. Που γίνεται και πόσο κοστίζει η εξέταση για την ανίχνευση της HIV λοίμωξης;

Η εξέταση γίνεται:

  • Στα περισσότερα δημόσια νοσοκομεία
  • Σε ορισμένα Κέντρα Αναφοράς & Ελέγχου HIV/AIDS (Κέντρα Αναφοράς & Ελέγχου HIV/AIDS)
  • Σε ιδιωτικές δομές υπηρεσιών υγείας (νοσοκομεία, εργαστήρια)
  • Σε δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (πχ. δομές ΕΟΠΥΥ)
  • Σε δομές απεξάρτησης, για τους χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών οι οποίοι εντάσσονται σε προγράμματα
  • Στην κοινότητα από ΜΚΟ και κρατικούς φορείς είτε σε κινητές ιατρικές οργανωμένες μονάδες είτε σε σημεία ελέγχου φιλικά προς το χρήστη (checkpoints)

Η εξέταση καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία και είναι δωρεάν για τους δικαιούχους του ν.4368/2016, εάν συνταγογραφηθεί και πραγματοποιηθεί εντός των μονάδων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., των σχηματισμών του ΕΣΥ, των πανεπιστημιακών και των στρατιωτικών νοσοκομείων. Σε περίπτωση που το άτομο επιθυμεί να καλύψει το κόστος, ανέρχεται στα 10 € περίπου. Σε κάποια Κέντρα Αναφοράς & Ελέγχου AIDS (Β. Ελλάδας, Ν.Δ. Ελλάδας, Δ. Ελλάδας) μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί δωρεάν και ανώνυμος έλεγχος με εργαστηριακό έλεγχο μετά από αιμοληψία και σε δομές της κοινότητας από ΜΚΟ με τεστ ταχείας ανίχνευσης καθώς επίσης και στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ανώνυμου ελέγχου SIMIOplus στην Πολυκλινική Αθηνών.

10. Σε πόσο χρόνο μπορεί να δοθεί το αποτέλεσμα της εξέτασης;

Ο χρόνος παράδοσης των αποτελεσμάτων διαφοροποιείται ανάλογα με τον τύπο της εξέτασης:

  • Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων μπορούν να ληφθούν εντός λίγων ημερών έως και εβδομάδων από την λήψη του βιολογικού δείγματος. Ο χρόνος παράδοσης εξαρτάται από τη δομή που θα πραγματοποιηθεί η εξέταση και τον αριθμό των εξετάσεων που εξυπηρετεί. Σε περίπτωση θετικού δείγματος ακολουθεί πάντα επιβεβαιωτική εξέταση.
  • Σε περίπτωση, των τεστ ταχείας ανίχνευσης του HIV (rapid tests) τα αποτελέσματα είναι έτοιμα σε 30 λεπτά ή λιγότερο. Στην περίπτωση θετικού αντιδρώντος δείγματος θα πρέπει να γίνει εργαστηριακός έλεγχος.


11. Ποια είναι τα οφέλη του να εξεταστείς;

Αν γνωρίζεις το HIV ορολογικό σου προφίλ, τα οφέλη που μπορείς να αποκομίσεις:

  • Σε περίπτωση που εξεταστείς αρνητικός/-ή είναι:
    • να προστατεύσεις τον εαυτό σου από πιθανή μετάδοση του ιού με τη σωστή χρήση πάντα του προφυλακτικού
    • να ενημερωθείς για θέματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας
    • να εξετάζεσαι τακτικά για τον HIV και τα άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ)
    • να υιοθετήσεις ασφαλείς πρακτικές
    • να μην μοιράζεσαι βελόνες και σύριγγες
  • Σε περίπτωση που εξεταστείς θετικός/-ή είναι:
    • να διασυνδεθείς έγκαιρα με Μονάδα Λοιμώξεων για τη λήψη της κατάλληλης θεραπείας καθώς και την παρακολούθηση της υγείας σου για βελτίωση της ποιότητας και την επιμήκυνση του χρόνου ζωής
    • να έχεις κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη και ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν την HIV λοίμωξη (Συμβουλευτικό Κέντρο και τηλ. γραμμή ΚΕΕΛΠΝΟ)
    • να λάβεις συμβουλευτική για τη σωστή χρήση προφυλακτικού, ώστε να προστατεύσεις τους σεξουαλικούς συντρόφους σου αλλά και τον εαυτό σου από ενδεχόμενη συλλοίμωξη
    • να ενημερωθείς αν είσαι έγκυος, για τη δυνατότητα αποφυγής της κάθετης μετάδοσης στο μωρό κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό καθώς και, την αποφυγή του θηλασμού μετά

ΠΗΓΗ: ΚΕΕΛΠΝΟ

αναπνοή άσκηση

H ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

Μεγάλο αντίκτυπο στο αποτέλεσμα αλλά και στη γενική υγεία έχει το είδος της αναπνοής αλλά και της εκπνοής, κατά τη διάρκεια της άσκησης, δεδομένου ότι πολλοί άνθρωποι που ασκούνται είναι μεν σε καλή φόρμα αλλά μπορεί να μην είναι υγιείς. Άλλοι, που επιδιώκουν τη μείωση του βάρους τους μέσω της άσκησης, μπορεί να αστοχούν παρά τις επίμονες προσπάθειές τους, ενώ άλλοι, που προσπαθούν να αποβάλουν το άγχος προπονούμενοι έντονα, να παραμένουν σε ένταση. Κι όλα αυτά εξαιτίας της κακής αναπνοής. Επειδή η σωστή αναπνοή αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για την καλή υγεία και το πρώτο βήμα αρχίζει με τη ρινική αναπνοή.

Αναπνέεις σωστά;

«Ξεκινάμε τη ζωή μας αναπνέοντας από τη μύτη, όμως κάποια στιγμή πολλοί από μας ξεχνάμε αυτή την καλή συνήθεια και αντικαθιστούμε τη ρινική αναπνοή με τη στοματική. Μ’ αυτόν τον τρόπο θέτουμε τον οργανισμό μας σε πολλαπλούς κινδύνους, αφού οι ρινικές τρίχες είναι το φυσικό φίλτρο του οργανισμού σε σωματίδια, βακτήρια και ξένα σώματα. Αυτές καθαρίζουν τον αέρα προτού εισέλθει στους πνεύμονες και στην κυκλοφορία του αίματος. Στο στόμα δεν υπάρχει αντίστοιχος μηχανισμός», επισημαίνει ο πλαστικός χειρουργός προσώπου – ΩΡΛ Δρ. Γεώργιος Μοιρέας. Επομένως, αν καταλήγει κάποιος να αναπνέει από το στόμα, αυτό δεν είναι ό,τι καλύτερο για την υγεία και ευεξία του.

Οι επιπτώσεις της αναπνοής στην άσκηση

Η αντίληψη ότι παρέχεται μεγαλύτερη ποσότητα οξυγόνου στον οργανισμό, επειδή ο αέρας εισπνέεται πιο γρήγορα από το στόμα, οπότε καθίσταται ευκολότερη η ολοκλήρωση της άσκησης, είναι εσφαλμένη. Αντιθέτως, με τη στοματική αναπνοή ο οργανισμός λαμβάνει περίσσεια αέρα, η οποία μπορεί να προκαλέσει υπέρταση ή να στρεσάρει το σώμα και να το θέσει σε λειτουργία αγώνα. Έχοντας όμως σωστή αναπνοή, το στρες και η ένταση μειώνεται.

Περαιτέρω, η εισπνοή μέσω της μύτης καθιστά τη ροή του οξυγόνου πιο αποτελεσματική, αφού φθάνει σε όλα τα ζωτικά όργανα του σώματος. Οδηγεί πιο αποτελεσματικά το οξυγόνο στους χαμηλότερους λοβούς των πνευμόνων αντί να παραμένει στους άνω λοβούς, όπως συμβαίνει με τη στοματική αναπνοή. Οι κάτω λοβοί έχουν περισσότερους κατευναστικούς και επιδιορθωτικούς νευρικούς υποδοχείς, οι οποίοι ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της ρινικής αναπνοής. Επιπλέον, οι κατώτεροι λοβοί έχουν περισσότερο αίμα και ως εκ τούτου έχουν την ικανότητα να αποβάλλουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από το σώμα, οπότε ο αθλούμενος λαχανιάζει λιγότερο. Επίσης, η ρινική αναπνοή χαμηλώνει τον καρδιακό ρυθμό, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση του λαχανιάσματος.

Επομένως, η αναπνοή μέσω της μύτης όχι μόνο βελτιώνει τη συνολική ενέργεια και χαρίζει μεγαλύτερη αντοχή στον αθλούμενο, αλλά και μειώνει τον χρόνο ανάκαμψης. Επιπλέον, ενεργοποιεί πλήρως τον θώρακα, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στη βέλτιστη ευελιξία και ελαστικότητα της σπονδυλικής στήλης, της κεφαλής, του λαιμού και της μέσης.

Αρνητικές επιπτώσεις όμως έχει και η στοματική εκπνοή, διότι στέλνει σήματα στον εγκέφαλο που δηλώνουν την ταχύτατη απώλεια του διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός που προκαλεί παραγωγή βλέννης, επιβραδύνοντας την αναπνοή και προκαλώντας συστολή των αρτηριών και των αιμοφόρων αγγείων. «Ο μηχανισμός αυτός έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας του οξυγόνου που χρησιμοποιεί το σώμα κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης και ακολούθως τη μείωση της ενέργειας, δυσκολεύοντας την ολοκλήρωση της προπόνησης», επισημαίνει ο Δρ. Μοιρέας.

Πώς μπορεί να αλλάξει η λάθος συνήθεια

Ένα πρώτο βήμα είναι να ζητήσεις από το άτομο με το οποίο συνεργάζεσαι κατά την άσκηση (γυμναστή ή προπονητή) να σου δείξει τον σωστό τρόπο να αναπνέεις. Το πιθανότερο είναι ότι σιγά σιγά με την επανάληψη θα μάθεις πώς να αναπνέεις σωστά από τη μύτη. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που δεν μπορούν να αναπνεύσουν σωστά από τη μύτη. Όταν το πρόβλημα είναι προσωρινό, όπως π.χ. ένα κρυολόγημα ή μια αλλεργική ρινίτιδα, υπάρχουν συντηρητικές θεραπείες που απελευθερώνουν τη μύτη. Στους ανθρώπους όμως που το πρόβλημα είναι ανατομικό, απαιτείται χειρουργική επέμβαση για την αποκατάστασή του. Διορθώνοντας, λοιπόν, το λειτουργικό πρόβλημα στη μύτη και αναπνέοντας ελεύθερα και ανεμπόδιστα απ’ αυτήν, οι λάτρεις των σπορ και οι αθλητές μπορούν να αποδώσουν καλύτερα και να προστατεύσουν επαρκώς την υγεία τους. Μια ακόμη καλή λύση είναι η πρακτική στο Pilates και τη Yoga.

Άσκηση ορμόνες

LIVE BETTER, LOOK BETTER, LIVE LONGER: ΜΕΡΟΣ Ε’ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΡΜΟΝΕΣ

Αν έχεις αναρωτηθεί γιατί όταν βάζεις την γυμναστική στο πρόγραμμα σου  η διάθεση σου ανεβαίνει στα ύψη, σου έχουμε την απάντηση!

Κατά την διάρκεια αλλά και με το τέλος μιας φυσικής δραστηριότητας παράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό διάφορα είδη ορμονών. Ορισμένες από αυτές τις ορμόνες επιδρούν στην ψυχική διάθεση του ασκούμενου με αποτέλεσμα να τον κάνουν να αισθάνεται ευχάριστα κατά την διάρκεια αλλά και με το τέλος της άσκησης. Τα οιστρογόνα είναι γυναικείες ορμόνες που ανεβάζουν την διάθεση και βελτιώνουν την διάσπαση του σωματικού λίπους κατά την διάρκεια της άσκησης. Αυξάνονται με το τέλος της άσκησης και παραμένουν σε υψηλά επίπεδα μέχρι και τέσσερις ώρες μετά. Κάποιες άλλες ορμόνες που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ψυχολογία του ασκούμενου είναι οι ενδορφίνες οι οποίες είναι ορμόνες της αντιγήρανσης και του anti-stress. Παράγονται στον εγκέφαλο και καταπολεμούν τον πόνο καθώς μειώνουν την ένταση και το άγχος. Αυξάνονται μέχρι και 500% μετά από 30 λεπτά αεροβικής γυμναστικής!

Επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η γυμναστική μεταξύ άλλων θεωρήθηκε και φυσικό αντικαταθλιπτικό. Είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για τη θλίψη, το άγχος και την μελαγχολία. Έχει αποδειχθεί ότι η συστηματική άσκηση  σε συνδυασμό με ισορροπημένη διατροφή μπορεί να διατηρήσει την ψυχική ισορροπία. Παράλληλα η γυμναστική συμβάλει κατευναστικά σε περιπτώσεις άγχους  η έντονου θυμού βοηθώντας το μυαλό να ξεχαστεί καθώς χαλαρώνει του μύες.

Πολλοί γιατροί συστήνουν την γυμναστική ως “φάρμακο”  για την αντιμετώπιση διαφόρων ψυχικών προβλημάτων. Εκτός από τις ορμόνες που εκκρίνονται  στο σώμα και συμβάλουν στην καλή διάθεση σημαντικό ρόλο παίζουν και οι αναπνευστικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται κατά την άσκηση.

Στη άσκηση της yoga η αναπνευστική τεχνική η οποία χρησιμοποιείται (εισπνοή από την μύτη-εκπνοή από την μύτη) συμβάλλει:

  • Στην αποβολή του άγχους και του stress
  • Στην καταπολέμηση της αϋπνίας
  • Στην ρύθμιση της πίεσης
  • Στην ενδυνάμωση του νευρικού συστήματος
  • Στην αύξηση ενέργειας
  • Στην καταπολέμηση των αναπνευστικών παθήσεων
  • Στην καταπολέμηση της κατάθλιψης
  • Στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος

Σαφώς και υπάρχουν πολλά είδη τεχνικών αναπνοής ανάλογα με το είδος και την ένταση της άσκησης που πραγματοποιείται. Στην άσκηση του Pilates χρησιμοποιείται η τρισδιάστατη πλευρική αναπνοή (εισπνοή από την μύτη-εκπνοή από το στόμα). Ο άνθρωπος από την γέννηση του χρησιμοποιεί την διαφραγματική αναπνοή αλλά είναι μια τεχνική που παρόλο που θεωρείτε φυσική και αυθόρμητη μεταβάλλεται ανάλογα με τα συναισθήματα, το άγχος και την στεναχώρια. Η διαφραγματική αναπνοή χαλαρώνει το νευρικό σύστημα με σκοπό την καλύτερη λειτουργία του οργανισμού και την απόκτηση ηρεμίας και εσωτερικής γαλήνης. Επίσης μειώνει σημαντικά το stress και το άγχος αλλά βοήθα και στην ρύθμιση της πίεσης.

Γίνεται κατανοητό λοιπόν ότι εντάσσοντας την γυμναστική στην ζωή μας και χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές αναπνοής κατά την άσκηση βοηθάμε τον ίδιο μας τον οργανισμό και βελτιώνουμε την ποιότητα της ζωής μας αλλά και την ψυχική μας ηρεμία!

alzheimer άσκηση και αλτσχαιμερ

LIVE BETTER, LOOK BETTER, LIVE LONGER:ΜΕΡΟΣ Δ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ALZHEIMER

Η σωματική άσκηση μπορεί να μειώνει κατά 30% έως 40% τον κίνδυνο προσβολής των ηλικιωμένων από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Ακόμη και σε ασθενείς που βρίσκονται στα πρώτα στάδια της νόσου, η σωματική άσκηση βοηθά συμβάλλοντας στην επιβράδυνση επιδείνωσης των δυνατοτήτων σκέψης τους.

Η νόσος του Αλτσχάιμερ, όπως επίσης και άλλες εκφυλιστικές νόσοι των πνευματικών ικανοτήτων, είναι σημαντικές αιτίες θνησιμότητας και νοσηρότητας. Η αύξηση της ηλικίας συνοδεύεται από μεγαλύτερο κίνδυνο προσβολής από τις καταστροφικές αυτές ασθένειες.

Η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης που παρατηρείται στις ανεπτυγμένες χώρες, οδηγεί και σε μεγαλύτερο αριθμό νέων περιστατικών διαφόρων μορφών άνοιας με κυριότερη τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Υπολογίζεται ότι 10% του πληθυσμού άνω των 65 ετών παρουσιάζει κάποια μορφή άνοιας.

Οι έρευνες που στόχο έχουν την κατανόηση των μηχανισμών που προκαλούν τη νόσο και την ανάπτυξη τρόπων πρόληψης και θεραπείας των διαφόρων μορφών άνοιας, διεξάγονται παγκοσμίως. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν θεραπείες που προσφέρουν ίαση για την άνοια.

Η αποτελεσματική πρόληψη θα μπορούσε να έχει σημαντικές προεκτάσεις στην ποιότητα ζωής, αύξηση προσδόκιμου επιβίωσης με μείωση των κοινωνικών και οικονομικών επιβαρύνσεων.

Μέχρι σήμερα, επιστημονικά στοιχεία δείχνουν ότι οι άνθρωποι που έχουν ψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, παρουσιάζουν λιγότερο κίνδυνο να προσβληθούν από εκφυλισμό των πνευματικών τους ικανοτήτων.

Σε μια εργασία που ρίχνει περισσότερο φως στο ζήτημα, γιατροί από την Ουάσινγκτον εξέτασαν σε 1.740 άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, την επίδραση της σωματικής άσκησης στη νόσο του Αλτσχάιμερ για διάρκεια 6 ετών. Κατά την έναρξη της έρευνας όλοι οι συμμετέχοντες είχαν κανονικές πνευματικές λειτουργίες.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης, συλλέχθηκαν πληροφορίες σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα που είχαν, το είδος, τη διάρκεια και ένταση της άσκησης που έκαναν. Οι βασικές μορφές άσκησης που γίνονταν περιλάμβαναν περπάτημα, πεζοπορία, ελαφρύ τρέξιμο, αεροβική γυμναστική, κολύμπι, ασκήσεις με βάρη και άλλες.

Το σημαντικό συμπέρασμα που προέκυψε είναι ότι τα άτομα που εξασκούνταν σωματικά 3 ή περισσότερες φορές την εβδομάδα, έστω και για 15 λεπτά κάθε φορά, είχαν 30% έως 40% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν Αλτσχάιμερ σε σύγκριση με αυτούς που έκαναν σωματική άσκηση λιγότερο από 3 φορές την εβδομάδα.

Πολύ σημαντική είναι επίσης η διαπίστωση που προέκυψε ότι τα άτομα που ήσαν τα πλέον αδύναμα στην αξιολόγηση των πνευματικών τους ικανοτήτων κατά την έναρξη της μελέτης, επωφελούνταν το περισσότερο από τη σωματική άσκηση.

Βασικά αυτό σημαίνει ότι ακόμη και εάν η νόσος του Αλτσχάιμερ αρχίζει να εκδηλώνεται σε κάποιον, η σωματική άσκηση είναι σε θέση να τον ωφελεί και να επιβραδύνει την επιδείνωση.

Επίσης για ηλικιωμένους που ποτέ δεν είχαν κάμει παλιότερα συστηματικά σωματική άσκηση, δεν είναι αργά να αρχίσουν διότι αυτό θα έχει αξιόλογες θετικές για αυτούς επιδράσεις.

Η έρευνα αυτή είναι σημαντική διότι είναι η πρώτη που δείχνει μια σαφή σχέση μεταξύ σωματικής άσκησης και πρόληψης της ασθένειας του Αλτσχάιμερ.

Η άσκηση μπορεί να καταπολεμά τη νόσο του Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας διότι βελτιώνει τη ροή αίματος και την παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο.

Επίσης άλλες έρευνες δείχνουν, ότι η σωματική άσκηση βελτιώνει την κατάσταση της δομής του εγκεφάλου που ονομάζεται ιππόκαμπος. Ο εκφυλισμός του ιππόκαμπου στους ηλικιωμένους βρέθηκε να μειώνεται από την άσκηση.

Στην έρευνα που σας παρουσιάζουμε υπάρχουν περιορισμοί. Η πληροφόρηση για τη σωματική άσκηση προερχόταν από τους ίδιους τους συμμετέχοντες οι οποίοι ήσαν γενικά καλού μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου.

Το γεγονός αυτό μειώνει ως ένα σημείο την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Στην ουσία τα δεδομένα που προκύπτουν δείχνουν ότι η σωματική άσκηση πιθανόν να μειώνει τον κίνδυνο για νόσο του Αλτσχάιμερ αλλά δεν αποδεικνύεται ακόμη κάτι τέτοιο.

Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τη νόσο Αλτσχάιμερ την οποία θεωρούν ως μια από τις πλέον φοβερές επιπλοκές της γήρανσης.

Εάν η σωματική άσκηση αποδειχθεί τελεσίδικα ότι μπορεί να απομακρύνει τον κίνδυνο, τότε θα έχουμε ακόμη ένα σημαντικό λόγο να αυξάνουμε σταθερά και διαχρονικά το επίπεδο των σωματικών μας δραστηριοτήτων.

ΔΜΣ Υπολογισμός δείκτη μάζας σώματος

ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΕΙΚΤΗ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

Ο Δείκτης Μάζας Σώματος χρησιμοποιείται γενικώς για το καθορισμό του επιθυμητού βάρους. Παρόλα αυτά η χρήση του σε άτομα αυξημένη μυική μάζα δεν δίνει αξιόπιστα αποτελέσματα καθώς ο Δ.Μ.Σ δεν μπορεί να κάνει ανάλυση σύστασης σώματος. Έτσι δύο άτομα μπορεί να έχουν τον ίδιο ΔΜΣ, αλλά να έχουν εντελώς διαφορετική σύσταση σώματος (μυϊκό ιστό, λιπώδη ιστό).

Όσον αφορά το ιδανικό βάρος, αποτελεί ένα εύρος κιλών και όχι ένα συγκεκριμένο νούμερο, και αποτελεί το βάρος στο οποίο κάθε άνθρωπος νιώθει υγιής, δραστήριος και ικανοποιημένος από την εξωτερική του εμφάνιση. Ο παράκατω υπολογισμός δίνει μια ενδεικτική τιμή ιδανικού βάρους, η οποία δεν αποτελεί αυστηρώς την τιμή βάρους του κάθε ατόμου.

Επιπλέον, η αξιόπιστη μέτρηση λιπώδους μάζας θα πρέπει να γίνεται από πτυχιούχους διαιτολόγους με ειδική συσκευή και εξαρτάται και από τη μυική μάζα και την ποσότητα υγρών του κάθε οργανισμού. Ο παρακάτω υπολογισμός αποτελεί μια ενδεικτική προσέγγιση και επουδενεί μια αξιόπιστη μέτρηση που προσμετρά όλους τους παράγοντες που την επηρεάζουν.

Για την εκτίμηση του ΔΜΣ σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Υπολογιστή ΔΜΣ…

bmi-el

ΔΜΣ<18,5: Το βάρος σας είναι κάτω από τα φυσιολογικά όρια, θεωρείστε ελιποβαρής. Υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να εμφανίσετε έλλειψη θρεπτικών συστατικών, λόγω μειώμενης πρόσληψης ενέργειας και μικρής ποικιλίας τροφιμών. Καλό θα ήταν να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό για να σας συμβουλέψει για την υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής για την απόκτηση και διατήρηση φυσιολογικού βάρους.

ΔΜΣ: 18,6-25: Το βάρος σας θεωρείτε φυσιολογικό. Φροντίστε να το διατήρησετε στα ίδια επίπεδα, μέσα από την κατανάλωση ποικιλίας τροφίμων με ταυτόχρονη σωματική δραστηριότητα. Διατηρώντας ένα φυσιολογικό και σταθερό βάρος για μεγάλο χρονικό διάστημα έχετε μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσετε κάποιο σοβαρό νόσημα.

ΔΜΣ: 25,1- 30: Το βάρος σας βρίσκεται πάνω από τις φυσιολογικές τιμές και θεωρείστε υπέρβαρος. Υπάρχει κίνδυνος να εμφανίσετε κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα, υπέρταση ή διαβήτη. Επισκεφθείτε κάποιον διαιτολόγο για να σας συστήσει ένα σωστό τρόπο διατροφής, ώστε να χάσετε το επιπλέον βάρος, και να σας συμβουλέψει για τη διατήρησή του.

ΔΜΣ 30,1-35: Το βάρος σας είναι πολύ παραπάνω από το φυσιολογικό, για αυτό θεωρείστε παχύσαρκος με βαθμό παχυσαρκίας τύπου Ι. Παρουσιάζεται αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων. Θα πρέπει να συμβουλευτείτε άμεσα κάποιον επιστήμονα υγείας για την απώλεια των περιττών κιλών και να εισάγετε τη φυσική δραστηριότητα στην καθημερινότητά σας.

ΔΜΣ 35,1-40: Ανήκετε στα άτομα με παχυσαρκία τύπου ΙΙ. Θεωρείτε απαραίτητο να υποβληθείτε σε ιατρικές εξετάσεις και να ξεκινήσετε πρόγραμμα απώλειας βάρους και ήπιας γυμναστικής, κάτω από ιατρική και διαιτολογική παρακολούθηση.

ΔΜΣ >40: Πλέον, το βάρος σας ανήκει στα επίπεδα νοσογόνου παχυσαρκίας. Επιβάλλεται η παρακολούθηση από ομάδα ειδικών επιστημόνων υγείας για την ασφαλή απώλεια βάρους και τη υιοθέτηση κοινής στρατηγικής για την επίτευξη ενός φυσιολογικού βάρους και τη διαμόρφωση σωστής διατροφικής συμπεριφοράς.

Eίσαι μέλος του δικτύου γυμναστηρίων ELIXIR;

Κλείσε τώρα μία ΔΩΡΕΑΝ ΛΙΠΟΜΕΤΡΗΣΗ στην reception με την διατροφολόγο Στελλίνα Βασιλειάδη!

Άσκηση ΠΑΧΥΣΑΡΚΊΑ

LIVE BETTER, LOOK BETTER LIVE LONGER: MΕΡΟΣ Γ’

Άσκηση και παχυσαρκία

Στις ημέρες μας η παχυσαρκία είναι πολύ διαδεδομένη και μάλιστα από πολύ μικρή ηλικία. Οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί , η καθιστική ζωή, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, η λανθασμένη διατροφή , η έλλειψη αθλητικής και διατροφικής παιδείας από το σπίτι αλλά από το σχολείο. Επιπλέον μεγάλος βάρος πέφτει και στον ψυχολογικό παράγοντα. Άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, έλλειψη ενδιαφερόντων , μοναχικά άτομα ακόμα και καταθλιπτικά.

Είναι ευρέως γνωστό ότι η σωματική άσκηση ανεβάζει την ολική ημερήσια ενεργειακή δαπάνη του ατόμου. Όταν μάλιστα δεν συνοδεύεται από αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης ( φαγητό) έχουμε την επιθυμητή απώλεια βάρους. Μακάρι όμως να ήταν τόσο απλά τα πράγματα για τους παχύσαρκους!  Τόσο η δίαιτα όσο και η γυμναστική κουράζουν μπορεί και τρομάζουν κάποιον με αρκετά κιλά.

Για να χάσουμε κιλά μόνο με την γυμναστική , θα πρέπει η άσκηση μας να είναι εντατική, έντονη και μακροχρόνια κάτι που φαντάζει με πρόγραμμα πρωταθλητή και όχι απλού ασκούμενου. Από την άλλη η αυστηρή δίαιτα θα επιφέρει μειωμένη ενέργεια οπότε και καθόλου διάθεση για γυμναστική. Εάν μάλιστα είναι και φτωχή σε πρωτεΐνη σε συνδυασμό με γυμναστική θα έχουμε απώλεια μυϊκής μάζας.

Στο δια ταύτα λοιπόν. Θα πρέπει να γίνει μία οργανωμένη προσπάθεια και για αυτό τον λόγο θα πρέπει να επιστρατευτούν διάφορες  ειδικότητες όπως γιατρός παθολόγος , καρδιολόγος ακόμα και ψυχολόγος με τις ανάλογες εξετάσεις. Έτσι διασφαλίζουμε ότι δεν υπάρχει κάτι παθολογικό όπως ορμονικές διαταραχές, ζάχαρο, καρδιά, κατάθλιψη κτλ. Εάν υπάρχει κάτι θα πρέπει πρώτα να αντιμετωπιστεί με ιατρική αγωγή και μετά να μπούμε σε πρόγραμμα διατροφής γυμναστικής. Κατόπιν ο διαιτολόγος και συνδυασμό με τον γυμναστή θα πρέπει να φτιάξουν ένα εφικτό πρόγραμμα το όποιο να μην κουράζει αλλά και να ευχαριστεί τον ασκούμενο. Το πρόγραμμα δεν πρέπει να στοχεύει στην απότομη απώλεια βάρους γιατί κάτι τέτοιο θα προκαλούσε στρες στον οργανισμό και η τάση του να επανέλθει στην πρότερη κατάσταση θα είναι έντονη.

Το πρόγραμμα θα πρέπει να :

  • Περιλαμβάνει γυμναστική διατροφή ταυτόχρονα
  • Ρεαλιστικούς στόχους
  • Όχι ανταγωνιστικές δραστηριότητες
  • Δίνει στον ασκούμενο αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία για την επίτευξη των στόχων

Από την άλλη και ο ασκούμενος θα πρέπει να δείξει υπευθυνότητα, ωριμότητα και προπαντός συνέπεια απέναντι στο πρόγραμμα.

Και να έχουμε κατά νου ότι «χρειάζεται  ισόβια εφαρμογή σωματικής άσκησης , αλλιώς η υποτροπή της παχυσαρκίας είναι αναπόφευκτη.»